Straatfotografie: stiekem of met toestemming?

Breiende dame op straat in La Paz BoliviaDeel 1 – Candid opnamen

Straatfotografie: Het is één van de lastigste onderdelen binnen de reisfotografie, zo niet het allerlastigste onderdeel. Niet zozeer wat de instellingen van je camera betreft. Maar wel: hoe fotografeer je mensen op straat zonder hen in hun waarde en privacy aan te tasten. Ga je voor de stiekeme snapshot of vraag je mensen eerst toestemming, met de kans dat ze dan gaan poseren. En dat is nou net wat je niet wilt met straatfotografie. Je wilt het dagelijkse leven vastleggen zoals het is. De meningen onder fotografen zijn verdeeld. Ieder moet voor zichzelf uitvogelen wat hij of zij het prettigst vindt. Hieronder in deel 1 een aantal tips voor de candid vorm van straatfotografie. In deel 2 gaan we nader in op straatfotografie, waarbij je eerst toestemming vraagt. Kijk zelf welke tips voor straatfotografie het beste bij jou passen.

Straatfotografie: Geit in een korf achterop een brommer in Mai Chau Vietnam.Straatfotografie legt dagelijkse leven vast

Met straatfotografie wil je een verhaal vertellen. Je wilt het leven vastleggen en laten zien. Wikipedia zegt over straatfotografie ‘Straatfotografie is een fotografiegenre waarbij mensen op publieke plaatsen zoals straten, parken en metrostations gefotografeerd worden zonder dat ze zich daar bewust van zijn. Het is een kunstzinnige vorm van candid-camera-fotografie die natuurlijke in plaats van geposeerde foto’s oplevert.’ Deze omschrijving dekt een groot deel van de lading. Maar straatfotografie hoeft niet altijd ‘candid’ gemaakt te zijn. Een betere omschrijving is: ‘Straatfotografie is het vastleggen van spontane, alledaagse gebeurtenissen in de openbare ruimte.’

Straatfotografie: Het leger houdt in de Boliviaanse stad La Paz vrouwen met bolhoedjes in bedwang.Sommigen geloven dat de ziel wordt weggenomen

Zelf fotografeer ik de plaatselijke bevolking tijdens mijn reizen het liefst ongedwongen zonder enige vorm van poseren. Maar dat is niet altijd even gemakkelijk en ook niet altijd even gewenst. In sommige landen is men van mening dat de ziel wordt weggenomen als je ze fotografeert. Vraag daarom in die gevallen altijd toesteming. Ga je wel voor de stiekeme foto’s, dan is een telelens aan te raden, zodat je vanaf een afstandje mensen kunt fotograferen in hun dagelijkse bezigheden. Uiteraard met een groot diafragma (= klein getal) zodat je een mooie onscherpe achtergrond krijgt en jouw onderwerp daardoor goed isoleert van de omgeving waarin het verkeert.

Zwart wit foto van een kindje in Mai Chau in Vietnam.Ongemerkt fotograferen is lastig

Fotografeer je met een systeemcamera of spiegelreflexcamera met een telelens, dan zal je vaak merken dat mensen hun hoofd wegdraaien. Ongemerkt fotograferen met zulke grote apparatuur is in veel gevallen niet mogelijk. Je valt te veel op. Ik heb tijdens mijn reizen vaak gemerkt dat mensen met een kleine compactcamera met wel een behoorlijke zoommogelijkheid vaak zonder problemen snapshots kunnen maken, terwijl de plaatselijke bevolking het hoofd wegdraait zodra ik op hen richt. In dat geval is vragen of je een foto mag maken de enige oplossing, alhoewel het antwoord dan vaak ‘nee’ is. Wil je echt alleen maar snapshots maken, dan zou je er dus voor kunnen kiezen met een compactcamera op pad te gaan, die wel goed in kan zoomen en waar je ook zelf jouw diafragma kunt bepalen. Ik roep altijd tegen iedereen: ‘De camera maakt de foto niet. Het is de fotograaf achter de camera die een foto maakt.’ Met een compactcamera kan ik ook goede foto’s maken, alhoewel mijn mogelijkheden wat beperkter zijn en je vooral problemen krijgt met uitvergroten.

Een vrouwtje met een gebogen rug in Copacabana in Bolivia.

Ga in steden voor één camera met lens

Niet alle buitenlandse steden zijn even veilig. Vaak kies ik er dan ook voor niet al mijn foto-apparatuur mee te nemen de stad in. Dit om overvallers niet op een idee te brengen. Je zult de eerste niet zijn die onder bedreiging van een mes of een pistool zijn hele hebben en houwen af moet geven. Ga ik voor slechts één camera met één lens, dan kies ik vaak een lens die van groothoek- naar telestand kan, bijvoorbeeld en 18-300mm-lens. Je kunt dan zowel overzichtjes van het straatbeeld maken, als inzoomen op jouw onderwerp. Voordeel is dat je niet van lens hoeft te wisselen, maar nadeel is dat de kwaliteit van deze lenzen veelal minder is dan van lenzen met een minder groot verschil in brandpuntsafstand. Maar de vraag is: wat wil je uiteindelijk met de foto doen? Zijn de foto’s voor in een foto-album of wil je de foto metersgroot aan de muur hangen. In het eerste geval voldoet een lens met een groot bereik prima. In het tweede geval zou ik voor een andere lens kiezen, bijvoorbeeld een 400mm-lens.

Yolanda Wals van Fotografie-reizen.nl voor een jeep in de woestijn van Namibié.Deze blog is geschreven door Yolanda Wals

Yolanda Wals is professioneel fotograaf en eigenaresse van Fotografie-reizen.nl. Ze organiseert en begeleidt al jaren fotocursussen, -workshops, -weekenden en fotoreizen en heeft veel ervaring in reisfotografie. De komende tijd staan de volgende fotoreizen op het programma: Fotoreis IJsland, Fotoreis Tanzania, Fotoreis Costa Rica, Foto stedentrip Valencia, Fotosafari Kenia-Tanzania en Fotoweekend Ameland.

Vind je deze fotografie tips leuk, of heb je nog vragen? Laat hieronder jouw reactie achter, of like deze blog!

Delen op Facebook of andere social media wordt op prijs gesteld.

Bevalt onze website? Dan wil je vast op de hoogte blijven! Laat je gegevens achter.

We hebben regelmatig blogs met interesante fotografietips en brengen jou op de hoogte van nieuwe data van fotoreizen en fotocursussen. Dus je mist niets meer.

Bedankt voor jouw inschrijving. We houden je op de hoogte!