ICM in de fotografie

ICM in de fotografie

ICM staat voor Intentional Camera Movement, oftewel het bewust bewegen van de camera bij het maken van een foto.

Waarom zou je dat doen?

We proberen immers altijd scherpe foto’s te maken door camera zo stil mogelijk te houden en de belichtingstijd niet te lang te maken? Dat is zeker vaak het geval. Maar…..

• Voor fotografen die al langere tijd aan het fotograferen zijn, kan deze ICM-techniek een leuke en creatieve uitdaging zijn. Soms heb je al zo vaak een branding aan zee gefotografeerd, dat je ook wel eens iets anders wilt proberen.
• Met de ICM-techniek creëer je vaak een rustiger beeld. Als je bijvoorbeeld in het bos fotografeert, vallen de resultaten nog wel eens tegen. Dat komt vaak doordat het op je foto “rommelig” overkomt. Er zijn zoveel boomstammen, takjes, blaadjes enzovoort te zien dat je ogen maar moeilijk een hoofdonderwerp of thema kunnen ontdekken. Bij mistige omstandigheden is dit al heel anders. De mist “ruimt de stoorzenders” al een beetje op.
• ICM kun je gebruiken in “lastige lichtomstandigheden” als je geen statief bij je hebt. Zeker in de winter kan het nog wel eens lastig zijn om te fotograferen bij onvoldoende licht. Denk bijvoorbeeld aan een naaldbos wat later op de dag. Dan moet je vaak je ISO al flink opschroeven om nog een acceptabele sluitertijd te krijgen. Maar je kunt ook van de nood een deugd maken! Als je de ISO laag laat staan en dan op een wat langere sluitertijd uitkomt, is dat een prima basis voor een ICM foto.

Hoe maak je een ICM-foto? 

• Dat is vaak een kwestie van trial and error! Probeer vooral van alles uit en kijk wat je zelf mooi vindt. Soms is een sluitertijd van 0,1 seconde al prima, maar een andere keer kies je misschien voor een sluitertijd van 15 seconden of nog langer. Dit hangt natuurlijk ook ervan af hoe snel je de camera beweegt en hoeveel licht er op dat moment beschikbaar is. 
• In het algemeen kies je voor een ISO van 100 om een zo lang mogelijke sluitertijd te creëren.
• Vaak kies je voor een klein diafragma (een hoog diafragmagetal), ook om een langere sluitertijd te creëren.
• Zorg ervoor dat je niet te veel (of géén) lucht in de foto krijgt. Dat geeft witte strepen en leidt af van de rest van de foto.
• Maak rustige bewegingen met je camera.
• Begin al met je camera te bewegen voordat je de sluiterknop indrukt om een zo vloeiend mogelijk geheel te krijgen. En ga nog heel even door met de beweging tot na het ontspannen van de sluiter. 
• Als je in erg donkere omstandigheden fotografeert en dus erg lange sluitertijden hebt, kun je prima uit de voeten met een statief.   Dat is zeker het geval als je in- of uitzoomt bij het fotograferen. 
• Als je in erg lichte omstandigheden fotografeert, wordt een ICM erg lastig. Neem dan je toevlucht tot een grijsfilter. Een grijsfliter heb je in allerlei sterktes, bv een ND2 of ND3 of ND10 filter. Deze filters houden meer of minder licht tegen, waardoor je toch kunt werken met langere sluitertijden. Maar als je voor het eerst aan de slag wilt gaan met ICM kun je prima beginnen op een sombere dag en/of in de schemering. 

Welke bewegingen kun je maken met de camera? 

• Horizontale bewegingen. Bijvoorbeeld aan zee, een branding. Dit soort omstandigheden leent zich goed voor het meetrekken van de camera in horizontale richting. De wilde golven vlakken dan af en je krijgt een rustiger beeld, terwijl je toch duidelijk blijft zien dat het om een zeelandschap gaat. 
• Verticale bewegingen. Een naaldbomenbos leent zich hier uitstekend voor. Ook foto’s met witte berkenstammen doen het goed bij dit soort foto’s. Het bos oogt rustiger, terwijl ook hier wel meteen duidelijk is dat het om een bos gaat.
• Zoomblur. Oftewel het in- of uitzoomen van je zoomlens tijdens de (langere) sluitertijd. Als je onder een boom staat en omhoog fotografeert kan dit soms spectaculaire effecten geven. Ook bij feestverlichting tijdens de decemberdagen is dit leuk om te doen.  Bij echt lange sluitertijden kun je dit het best doen met een statief. 
• Schommelen. Tijdens de sluitertijd schommel je een beetje heen en weer met je camera. Dit kan een soort golvend effect geven. Bijvoorbeeld bij bladeren of bloemen.
• Het zg. “meetrekken” is een techniek waarbij je je camera beweegt met de snelheid van een voorbijkomend onderwerp, bijvoorbeeld een wielrenner. Als je je camera meetrekt met een voorbijfietsende wielrenner op de goede snelheid, dan is de wielrenner scherp op de foto en de achtergrond wazig/streperig. Dit is een lastige techniek, die veel oefening vergt.